قوانین فضاهای امن و لابی آسانسورها

قوانین فضاهای امن و لابی آسانسورها

  1. ((فضای امن در برابر آتش))فضایی است که در نظر گرفته شده برای کلیه افرادی که به دلیل خطر حریق از فضای تصرف خود خارج شده اند و بواسطه عدم توانایی در استفاده از پلکان اضطراری و یا به هر دلیل دیگری نمیتوانند فورا تراز طبقه خود را به مقصد تراز تخلیه خروج ترک کنند ، از این رو نیاز است در بخشی مطمئن از همان تراز ساختمان به انتظار رسیدن نیروهایامدادی و آتش نشانان باشند.
  2. در ساختمان های بالای ۲۳ متر جانمایی یک فضای امن به گنجایش تصرف حداقل ۵۰% متصرفان به ازای سرانه هر نفر ۰۲۸,۰ متر برای یک طبقه از هر سه طبقه پی در پی در تراز ساختمان الزامیست. مساحت جانمایی فضای امن بایددر هیچ حالتی کمتر از شش متر مربع نباشد و حداقل عمق ( عرض) آن نیز کمتر از دو متر نباشد.
  3. جانمایی فضای امن به ازای یک طبقه از هر سه طبقه متوالی باید بگونه ای باشد که هیچ تراز طبقه ای فاصله ای بیش از یک طبقه برای رسیدن متصرفان به یک فضای امن نداشته باشد.
  4. فضای امن باید حداقل دو ساعت در مقابل حریق دود بند و مقاوم در برابر آتش باشد
  5. وجود فضای امن در برابر آتش برای هر تراز طبقه ای که دارای بار تصرفی بیش از ۵۰ نفر است( فارغ از تعداد طبقات آن ساختمان و یا ارتفاع طبقه مذکور از سطح زمین) الزامیست ؛این فضا میتواند به عنوان فضایی مشترک با لابی آسانسور آتش نشانی و با در نظر گرفتن شرایط ویژه طراحی لابی آسانسور آتش نشان ، با فضای مذکور ادغام شود.
  6. فضای امن با مصالح تایید شده  از سوی مقام مسئول باید حداقل دو ساعت ایمنی خود را در برابر شعله های آتش و نفوذ دود حفظ کند.
  7. تمامی فضاهای امن در طبقات باید دسترسی محافظت شده به حداقل یک خروج (پلکان دور بند و دود بند مطابق با ضوابط مبحث سوم مقررات ملی ساختمان) را داشته باشند.
  8. تمامی فضاهای امن در برابر حریق باید به واسطه درب های ایمن مقاوم در برابر آتش و دود بندی شده و یا پرده های ضد آتش و دودبند مورد تایید از سایر فضاهای ساختمانی جدا گردند و جنس مصالح و دود بندی آنها حداقل دو ساعت تمام در برابر حرارت اتش و نفوذ دود مقاوم باشد.
  9. فضای امن در برابر آتش میتواند در صورت تایید مسئولان ذی ربط به صورت مصنوعی و به واسطه پرده های مکانیکی و با کنترل الکتریکی ایجاد شود و الزاما نیازی نیست به واسطه مصالح سخت و دائمی ساخته شوند. این پرده ها باید به صورت الکترونیکی به کاشف های اعلام حریق متصل باشند و در هنگام حریق به صورت اتوماتیک به انجام وظیفه بپردازند.
  10. فضای امن نمیتواند در بن بست های عبوری طبقات طراحی شود و دسترسی محافظت شده آن به یک پلکان اضطراری الزامیست.
  11. ادوات مکانیکی ایجاد پرده های جدا کننده فضا و مسائل الکتریکی مربوط به حرکت آنها باید به تایید مقام مسئول برسد و دود بندی ادوات مکانیکی الحاقی نیز باید مورد تایید قرار بگیرد بگیرد.( ادوات فوق باید به صورت ادواری و در زمان های مشخص مورد آزمایش به منظور تایید صحت عملکرد آنان قرار بگیرند)
  12. الزام است در کلیه فضاهای امن دتکتور های دودی، و ادوات اطفاء ( خاموش کننده ای پودری استاندارد ) نصب گردند.
  13. بار حریق در مناطق امن در برابر آتش به هر صورت باید صفر باشد و وجود وسایل و لوازم اداری از قبیل صندلی ، میز ، پرده و  به هر عنوان در فضای امن ممنوع می باشد.
  14. باید در فضای امن داکت تهویه هوا تعبیه شود تا فضای امن بتواند هوای تازه مورد نیاز خود را در شرایط اضطراری از فضایی بیرون از ساختمان تامین کند.
  15. در کلیه نقشه های برقی و تاسیساتی عبور ادوات برقی از جمله سیم کشی ها به غیر از بخش سرویس دهنده به فضای امن و داکت های مکانیکی به غیر از کانال تهویه فضای امن از سقف و یا دیواره فضاهای امن ممنوع است.
  16. لازم است مصالح به کار رفته در جداره فضای امن از نوع مقاوم در برابر حریق باشند و در هنگام آتش سوزی نیز فاقد دود سمیو ترجیحا هر گونه دودی باشند.
  17. استفاده ازسقف های کاذب در فضای امن ممنوع است.
  18. سیم کشی های برقی و الکترونیکی فضای امن باید دارای عایق های حرارتی مقاوم در بابر حریق باشند تا حداقل به مدت دو ساعت در برابر حریق مقاوم باشند.
  19. کابل های منبع تغذیه الکتریکی اولیه وثانویه آسانسور آتشنشانان در فضای امن باید در برابرآتش محافظت شده وجدا از یکدیگر و جدا از سایر منابع تغذیه باشند.
  20. در صورت قطع برق شهری برق فضای امن باید از طریق سیستم ذخیره برق ثانویه (ذخیره) تامین شود.
  21. لامپ های که درنور پردازی ثانویه درهنگام حریق ایفای نقش میکنند لازم است درون حباب های ویژه مقاوم در برابر حرارت، محافظت شوند.
  22. لازم است مسیر رسیدن به فضای امن در طبقات با تابلو های ویژه مشخص شود.
  23. طول مسافت پیمایشی برای رسیدن به فضای امن باید فاقد پله و اختلاف سطح باشد در غیر این صورت لازم است شیب راه ، جهت حرکت معلول و یا برانکارد وجود داشته باشد و در صورت جانمایی شیب راه در طرح باید دستگیره ویژه عبور معلولین از شیب راه نیز جانمایی شود.
  24. حداکثر طول پیمایش برای رسیدن به فضای امن در یک طبقه حداکثر ۴۵ متر باشد.
  25. فضای امن میبایست به طور کامل به شبکه بارنده مجهز شود.
  26. فضای امن ترجیحا باید در مکانی جانمایی شود که دسترسی نیرو های آتشنشان ( از طریق آسانسور، پلکان و یا نردبان)به آن آسانتر باشد.
ضوابط آتش نشانی

مراحل خروج از سرویس دهی آسانسور هنگام حریق 

مراحل خروج از سرویس دهی آسانسور ها درساختمان در هنگام دریافت خبر حریق 

تمام آسانسور ها در یک ساختمان به محض دریافت خبر حریق از سوی سیستم اعلام حریق باید:

 

  1. تمامی فراخوانی های طبقات را کنسل کنند.
  2. اتاق آسانسور باید به تراز تخلیه خروج( یا طبقه ای که قبلا از طرف مسئولین سازمان آتش نشانی تایید شده است) باز گردد و در هیچ تراز طبقه دیگری توقف نکند.
  3. درب اتاق کابین در تراز تخلیه باز شده تا استفاده کنندگان احتمالی حاضر در اتاق آسانسور از آن خارج شوند.
  4. درب آسانسور بسته شود و آسانسور از سرویس دهی عمومی خارج شود.
  5. آسانسور های آتش نشان در تراز تخلیه خروج( یا طبقه ای که قبلا از طرف مسئولین سازمان آتش نشانی تایید شده است) به واسطه ملزوماتی که در این ضابطه ذکر می شوند آماده فرمان پذیری از مقام مسئول قرار بگیرند.
  6. آسانسور های آتشنشانی باید به گونه ای برنامه ریزی گردند که در طبقات حریق به هیچ عنوان باز نشوند.

ضوابط آتش نشانی در آسانسورها

ضوابط طراحی و اجرای آسانسور های آتش نشانی و لابی های مرتبط با آنان

 

بر خلاف تصور عامه مردم نسبت به عدم استفاده از آسانسور ها در هنگام حریق، آسانسورهایی که برای سرویس دهی در هنگام حریق و حوادث مشابه بهینه سازی و آماده سازی شده باشند می توانند وظیفه ای حیاتی را در سرعت بخشیدن به امداد رسانی داشته باشند. یکی از مهمترین ویژگی های آسانسور های آتش نشانی، سرعت بخشیدن به عملیات امداد رسانی نیروهای امدادگر به متصرفان گرفتار شده در طبقات هنگام حادثه و آتش سوزی است. بالاخص آن دسته از متصرفانی که به علت کهولت سن و یا ناتوانی و معلولیت جسمی توان واکنش سریع و یا استفاده از پلکان های اضطراری را ندارند. به همین منظور لازم است آسانسوری مخصوص در هنگام آتش سوزی در اختیار افراد آتش نشان قرار گرفته تا بتوانند با راندمان بیشتر عملیات تخیله افراد ساختمان را انجام دهند.جهت کنترل آسانسور توسط آتش نشانان، برای آن کلید آتش نشانی تعبیه می شود که در مواقع ضروری توسط آتش نشانان فعال شده و کنترل آسانسور فقط توسط آنها و از داخل کابین صورت گیرد و به سایر احضارها پاسخ داده نمی شود تا کارایی آسانسور با حذف توقف های غیر ضروری بیشتر گردد.

 

این ضابطه برای ساختمان هایی که از این پس ساخته می شوند (برابر نظر مهندس ناظر)اجرایی می باشد ( تاریخ اجرا ۰۱ / ۰۷ / ۹۶ ) و در خصوص سایر ساختمان هایی که قبل از این تاریخ پروانه ساخت خود را دریافت نموده اند و یا تغییر نقشه به هر دلیلی دارند.  با توجه به شرایط معماری مورد نیاز برای اجرای این آسانسورها و تمهیدات ایمنی مربوط به آنها الزامی نمی باشد.

 

الزامات عمومی برای آسانسور های آتش نشانی در معماری ساختمان 

  1. ساختمان هایی با اختلاف ارتفاع بیش از ۲۳ متر از سطح زمین باید دارای حداقل یک آسانسور آتش نشانی( با توان حمل یک برانکارد) باشند.
  2. ساختمان هایی با اختلاف ارتفاع بیش از ۴۰ متر از سطح زمین باید داری حداقل دو آسانسور آتش نشانی ( با حداقل توان حمل یک برانکارد در یکی از آن ها) باشند.
  3. یک آسانسور آتش نشانی باید دارای تمامی ضوابط مطرح شده در مباحث مقررات ملی ساختمان در خصوص آسانسور و چاه های مختص به آسانسور باشد.
  4. تصرفات درمانی، نگهداری سالمندان ، نگهداری از کودکان خردسال و دبستان ها ، میبایست حداقل یک آسانسور آتش نشانی با توان حمل یک برانکارد را داشته باشند.
  5. حداقل ابعاد مفید اتاق آسانسور آتش نشان با توان حمل برانکارد ، ۱۲۰۰در ۲۱۰۰ میلیمتر با حداقل بازشوی ۹,۰ متر است و حداقل بار اسمی ۱۰۰۰ کیلوگرم برای ظرفیت حمل آسانسور مورد نیاز است.
  6. یک آسانسور آتش نشانی بدون توانایی حمل برانکارد، آسانسوری تعریف می شود که قادر به حمل حداقل ۸ انسان، همچنین تحمل وزن ۶۳۰ کیلوگرم باشد و سایر الزامات مربوط به آسانسور آتش نشانی در این مبحث نیز باید در مورد آن صدق کند.
  7. حداکثر مسافت پیمایشی برای رسیدن به آسانسور آتش نشانی در هر طبقه نباید بیشتر ۳۰ متر پیمایشی باشد.( ملاک ، محاسبه فاصله از دور ترین نقطه در دسترس خروج تا درب آسانسور میباشد.)
  8. آسانسور آتش نشان باید به تمامی طبقات ساختمان دسترسی داشته باشد. مگر به تایید مقام قانونی که به نحو دیگری تصویبشده باشد.
  9. تمامی سیستم های اعلام حریق ساختمان باید به صورت اتوماتیک به مرکز هدایت آسانسور ها متصل بوده؛تا در صورت اعلام حریق ،کلیه آسانسورها به اجرای برنامه حریق از قبل تعریف شده بپردازند و از سرویس دهی عمومی خارج شوند.
  10. آسانسور آتش نشانی باید دارای یک سیستم مخابراتی توکار در داخل اتاق آسانسور باشد ، تا بتواند ارتباط مستقیم صوتی میان آتش نشانانی که در هنگام حریق از آن استفاده می کنند و پایانه ای که کنترل دستی آسانسور را در تراز تخلیه خروج بر عهده دارد بر قرار کند همچنین باید یک دستگاه مخابراتی نیز در اتاق موتور خانه آسانسور آتش نشان نیز موجود باشد.
  11. سیم کشی سیستم مخابراتی باید از درون چاه آسانسور آتش نشان صورت گرفته و دارای مقاومت حداقل دو ساعت در برابر حریق باشد.
  12. در هنگام بروز حادثه، در صورت قطع برق شهری آسانسور آتش نشانی باید دارای منبع تامین برق ثانویه ( ذخیره) باشد و سیستم آسانسور آتش نشان به صورت اتوماتیک به منبع تامین انرژی ثانویه متصل شود.( امکان کنترل دستی سیستم تغییر حالت برق از شهری به ژنراتور صرفا برای مقام مسئول سازمان آتش نشانی باید مهیا باشد)
  13. منبع برق ثانویه ( ذخیره) باید توان تامین انرژی الکتریکی، به مدت حداقل دو ساعت، برای کلیه تجهیزات آسانسور های آتش نشانی را داشته باشد.
  14. آسانسور آتش نشانی باید در داخل اتاق خود و همچنین در طبقات دارای چراغ هشدار نمایش دهنده اتصال آسانسوربه سیستم ذخیره انرژی ثانویه ( ذخیره) باشد.
  15. الزام است لابی آسانسورآتش نشانی دارای سیستم تهویه مخصوص به خود باشد تا در صورت نفوذ دود احتمالی توانایی تخلیه آن و جا گذاری هوای تازه را داشته باشد.
  16. اجرای لابی ویژه آسانسور آتش نشان که حداقل یک ساعت مقاوم در برابر حریق بوده و همچنین دودبند باشد در تمامی طبقات الزامی است.
  17. حداقل ابعاد لابی آسانسور آتش نشانی نباید کمتر از ابعاد اتاق آسانسور آتشنشانی باشدو باید امکان گردش برانکارد در آن در نظر گرفته شود.
  18. درب لابی آسانسور آتشنشان باید خود بسته شو و یا بسته شو به شکل اتوماتیک باشد و تمامی متعلقات آن نظیر چارچوب، قفل ،دستگیره و … نیز باید حداقل یک ساعت در برابر حریق مقاوم باشند.
  19. درب های لابی آسانسور آتشنشان باید در پاسخ به سیگنال ارسال شده از یک دتکتور دودی فعال شده و بسته شوند( این دتکتور میتواند در فضای مجاور خارج محیط فضای مقابل آسانسور نصب گردد.) همچنین درب های فضای مقابل آسانسور آتشنشان باید توانای بسته شدن در اثر عملکرد سیستم اعلام حریق ساختمان را نیز داشته باشند.
  20. جزئیات اجرایی ساختمان باید به نحوی باشد که از رسیدن آب به اجزای آسانسور آتشنشان جلوگیری شود.
  21. سیستم های مکانیکی و الکترونیکی آسانسور های آتش نشانی باید در زمان های مشخص مورد تعمیر و نگهداری قرار بگیرد و این سرویس ها باید در زمانی انجام بگیرند که ساختمان در حال تعطیلی است یا فعالیت کمی دارد.تعمیرات حداکثر طی ۲۴ ساعت پس از تعطیلی باید انجام شوند.

الزامات فنی و تاسیساتی آسانسور های آتش نشانی

  1. علائم راهنمای آسانسور آتش نشانی باید در ارتفاعی بیشتر از۱۴۰ سانتی متر نصب شوند و در هنگام حادثه به صورت چشمک زن و به رنگ قرمز درآیند واعلام هشدار نمایند. چراغ قرمز چشمک زن باید به گونه ای باشد که کاملا در دید استفاده کنندگان از لابی باشد و به وضوح، آسانسور خدمات رسان را از بقیه آسانسور های خارج از سرویس تمیز دهد.
  2. صفحه کلید آسانسور آتش نشانی شامل کلید قرار دادن آسانسور در وضعیت اضطرار در مدار باشد و همچنین دارای دو گزینه عادی و فراخانی باشد و کلید های الکتریکی باید در داخل کابین و خارج از کابین در تراز تخلیه خروج ( یا طبقه ای که قبلا از طرف مسئولین سازمان آتش نشانی تایید شده است)آسانسور های آتش نشانی قرار بگیرند و به وسیله چراغ قرمز رنگ قابل تشخیص و تمیز از سایر کلید ها باشندو در صورت نفوذ دود بتوانند خوانایی خود را حفظ کنند .این سویچ ها و روشنایی آنها باید متصل به برق اضطراری ساختمان بوده و در صورت اعلام حریق توسط شبکه اعلام حریق؛ باید به صورت چشمک زن قرمز در بیایند.
  3. آتش نشانان باید دسترسی مستقیم در تراز تخلیه خروج ساختمان( یا طبقه ای که قبلا از طرف مسئولین سازمان آتش نشانی تایید شده است) به آسانسور آتش نشانی داشته باشند و اختیار این آسانسور باید به واسطه کلیدی که در اختیار آتش نشانان است در کنترل اتش نشانان قرار بگیرد.
  4. آسانسور هایی که برای حریق در نظر گرفته شده اند باید دارای چاه مجزا بوده که توان تخلیه دود احتمالی در ان در نظر گرفته شده باشد وبه سیستم برقی مقاوم در برابر آتش برای مدت زمان حداقل دو ساعت مجهز باشند.
  5. چاه آسانسور آتش نشانی باید از سایر چاه های آسانسور دیگر مجزا شده باشد به گونه ای که در صورت وجود یک چاه مشترک باید جداره ای مقاوم در برابر اتش ( حداقل معادل دو ساعت) در بین چاه مخصوص به آسانسور آتش نشان و چاه های دیگر تعبیه شود ؛ و بدین صورت چاه مشترک را به دو چاه مجزا تقسیم کنند و یا کل چاه مشترک پیرو ضوابط چاه آسانسور آتش نشانی طراحی گردد.
  6. آسانسور های آتش نشانی نمی توانند دارای چاه های شیشه ای و چاه شیشه ای لمینیت شده باشند و همچنین در جداره آنهانمی شود از مصالحی استفاده شود که کمتر از دو ساعت در برابر حریق مقاوم باشند .
  7. چاه آسانسور آتش نشانی باید در زمان دریافت خبر حریق نشانی توسط چراغ هایی باقاب های مقاوم در برابر گرما روشن و تا پایان ماموریت آتشنشانان روشن بماند.
  8. با شروع از کف چاه، در هر پنج متر چاه آسانسور باید نور پردازی شود، روشنی چاه آسانسور آتش نشانی باید به سیستم اضطراری تغذیه نیز متصل شود. تنها سیم کشی روشنایی چاه آسانسور میتواند در داخل چاه آسانسور باشد.
  9. جداره داخلی اتاق آسانسور آتش نشانی باید کاملا صاف ،مسطح و بدون برجستگی و یا فرو رفتگی باشند و حمل برانکارد در آن ها بدون مزاحمت صورت گیرد .
  10. داخل چاه های آسانسور آتش نشانی باید فن فشار مثبت وجود داشته باشد تا چاه آسانسور آتش نشانی در هنگام آتش سوزی و نفوذ دود احتمالی با تامین هوای تازه در اتاق آسانسور ها با مشکل مواجه نشود.
  11. لازم است تا موتور خانه آسانسور آتش نشانی دارای تجهیزات دتکتور واطفای حریق دستی و اتوماتیک باشند و ادوات مذکور صرفا مختص اطفا تجهیزات موتور خانه آسانسور باشند.
  12. آسانسور های آتش نشانی در هنگام رسیدن به تراز طبقات  در زمان حریق باید  صدای هشداری حداقل معادل ۷۵ دسی بل تولید کنند.
  13. وجود هرگونه کانال تاسیساتی و یا برقی متفرقه در چاه آسانسور های آتش نشانی ممنوع می باشد(تنها سیم کشی روشنایی چاه آسانسور میتواند در داخل چاه آسانسور باشد).
  14. باید وزنه تعادل آسانسور آتش نشانی و همچنین کابین آسانسور آتش نشانی در یک چاه باشند.
  15. تجهیزات برق داخل چاه وروی کابین آسانسورهای آتشنشانی، واقع در محدوده یک متری هر دیوار دارای درب –باید در برابر چکیدن وپاشیدن آبم حافظت شده و یا براساس استاندارد ۳۳۵۲۰:1001EN  ،حداقل با درجه حفاظتی 3IPX محافظت شود.
  16. هرگونه تجهیزات الکتریکی واقع درپایین تراز ارتفاع یک متری کف چاهک آسانسور باید با درجه حفاظتی36IP محافظت شوند. پریز و پایین ترین  چراغ روشنایی چاه آسانسور آتشنشانی  نیز باید حداقل در فاصله نیم  متری ازکف چاه آسانسور آتش نشانی قرار گیرد.
  17. برای جلوگیری از رسیدن سطح آب، در چاهک به تجهیزاتی که می تواند به نقص در عملکرد آسانسور آتش نشانی منجر شود باید وسیله ای برای تخلیه آب تعبیه گردد.
  18. یک دریچه اضطراری با ابعاد حداقل ۵/۰ متر در ۷/۰ متر باید در روی کابین تعبیه شود. برای کابین های باظرفیت اسمی ۶۳۰ کیلوگرم،ابعاد دریچه باید حداقل ۵/۰ متر در ۶/۰ متر باشد.
  19. تهیه و تعبیه کلیه وسایل نجات از کابین آسانسور آتش نشانی و وسایل مورد نیاز برای نجات از چاه آسانسور آتش نشانی مطابق با دستورات ضمیمه تصویری این دستور العمل، در داخل و خارج از اتاق آسانسور و چاه آسانسور اجباری است.

 

 

پارمترهای دکور کابین آسانسور

 

دکوراسیون داخلی و زیبایی نمای ساختمان و فضاهای مرتبط  به آن نقش مهمی را در بیان فرهنگ، ارزش و هویت برند هر

ساختمان و ساکنان آن ایفا می کند. این موضوع همچنین در رابطه با دکوراسیون آسانسور هم صدق می کند.

کابین آسانسور یک اتاقک  سرپوشیده هست که با توجه به دکور، می توان آن را به مکانی چشمگیر و فراموش نشدنی تبدیل کرد.

ممکن است دکور آسانسور کار مستقل و ساده ای به نظر بیاید ولی پارامترهای مختلفی در دکور کابین آسانسور مؤثر هستند.

علاوه بر متریال مورد استفاده و مدل شستی آسانسور یکی از پارامترها کاربرد خط نوری (لاین لایت Line Light) در آسانسور می باشد. که ما در متن زیر به معرفی دو مدل از محصولات مدیا و کاربرد آن در دکور می پردازیم:

نور خطی (لاین لایت) اونیکس و پنل کابین رویال

 

نور خطی (لایت لایت) اونیکس:

این نور به صورت خطی جهت دکور کابین و یا نما استفاده می گردد. منبع تغذیه آن ۱۲ ولت می باشد. دارای عمق ۱۶ میل ،

عرض ۲۷ میل و ارتفاع هر شاخه ۲۴۰ سانتی متر می باشد که متناسب با ابعاد درخواستی قابلیت برش را دارد و از

سه بخش آلومینیوم ، نور (SMD) (در رنگ های سفید و آفتابی) و دیفیوزر تشکیل شده است.

 

 

 

پنل کابین رویال:

پنلی است که دو خط نور به آن متصل می باشد؛ این مدل پنل با احتساب دو خط نور از عرض ۲۵ سانت به بالا قابل سفارش است. نصب این پنل به صورت روکار و با عمق ۲۵ میل و  از ارتفاع ۲۰۰ تا ۲۴۰ سانتی متر قابل سفارش می باشد.

همچنین این پنل به صورت دکوری برای سقف و دیواره ی مقابل شستی آسانسور قابل سفارش هستند. منبع تغذیه این مدل ۲۴ ولت می باشد.

شستی آسانسور رویال – پنل کابین آسانسور – شرکت مدیا MEDIA

شستی آسانسور رویال – پنل کابین آسانسور – شرکت مدیا MEDIA

آسانسور تاچلس touchless elevator

 پنل های بدون تماس (تاچلس)

 

همه گیری ویروس کرونا چالش های جدیدی را ایجاد کرده است که مشاغل باید  به آن فائق آیند.

برای بازگشایی مجدد کارها و ادامه ی کار و زندگی موفقیت آمیز باید اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از شیوع صورت گیرد. محدود کردن نیاز به تماس با سطوح تاسیسات می تواند به ایمنی کارکنان، ساکنان و یا بازدیدکنندگان کمک کند. در ساختمان های چند طبقه راه حل های بدون تماس در آسانسور برای حفظ سلامت عمومی ظروری است.

 

چگونه آسانسورهای بدون تماس (تاچلس) چالش های کووید۱۹ را برطرف کرد؟

اگرچه ویروس کووید۱۹ از طریق ارتباط نزدیک با شخص آلوده پخش می شود ولی همچنان در رابطه با سطوح آلوده شده نگرانی وجود دارد. ضدعفونی مکرر دکمه های آسانسور می تواند برخی از نگرانی ها را برطرف کند اما نمی تواند خطر را به طور کامل از بین ببرد. راه حل های آسانسورهای بدون تماس به افراد این امکان را می دهد تا مقصد آسانسور خود را بدون لمس دکمه های داخل کابین انتخاب کرده و احتمال مواجهه با ویروس را داخل کابین تا حد زیادی کاهش می یابد.

 

مزایای اجرای آسانسور بدون تماس (تاچلس)

آسانسورهای بدون لمس دارای مزایای مالی و عملی برای مشاغل بازگشایی شده در طول همه گیری COVID-19 هستند. راه حل های دکمه های بدون لمس علاوه بر جلوگیری از شیوع بیماری ، چالش های تجاری را نیز حل می کند:

 

کاهش هزینه های نظافت: با آسانسور بدون تماس ، می توانید تعداد دفعاتی که کارکنان باید کابین آسانسور را در روز ضدعفونی کنند ، کاهش داده و هزینه نظافت را کاهش دهد.

جابجایی موثر ترافیک: سیستم های کنترل آسانسور بدون لمس مهمانان را در هر سفر به کابین مناسب هدایت می کند و مردم را تا آنجا که ممکن است به مقصد خود می رسانند.

بهبود امنیت کف: راه حل های فشاری بدون لمس به طور یکپارچه با سیستم های کنترل دسترسی ادغام می شوند ، بنابراین می توانید دسترسی به طبقه را فقط برای پرسنل مجاز و ضروری محدود کنید.

راه حل های بدون لمس حتی پس از گذر از بحران بهداشتی فعلی همچنان به ارائه مزایای خود ادامه می دهند. پیاده سازی فناوری آسانسور بدون لمس در حال حاضر به جلوگیری از شیوع بیماری های روزمره در آینده کمک می کند و تجربه بازدیدکنندگان بدون اصطکاک را در سراسر مرکز شما تسهیل می کند.

 

#پنل ضد کرونا #پنل تاچلس #پنل آسانسور #شستی آسانسور #شستی طبقه #کلید تاچلس #کلید بدون تماس #پنل بدون تماس #کووید۱۹ #کرونا

سیستم کنترل دسترسی

سیستم کنترل دسترسی

 

یک سیستم کنترل دسترسی شامل یک ریدر (Reader) در کابین و یک کنترل باکس می باشد که معمولاً در پشت پنل قرار گرفته است.

دستگاه های کنترل دسترسی به وسیله ی کارت یا تگ، کد و اثر انگشت فعال هستند و به چند مدل تک خروجی، چند خروجی و یا خاص تعریف می شوند.

دستگاه کنترل دسترسی تک خروجی : در این مدل یا یک طبقه را کد می کند یا یک کد مشترک به تمام طبقات می دهند. برای کد کردن یک طبقه: به عنوان مثال پشت بام در ساختمانی نباید قابل دسترس باشد در این صورت با استفاده از این مدل آن طبقه قفل و فقط کسانیکه کارت یا کد دارند دسترسی دارند و برای کسانیکه ندارند فاقد دسترسی می باشد.  برای کد مشترک طبقات: به عنوان مثال طبقات عمومی مثل پارکینگ و همکف در دسترس همه می باشد ولی سایر طبقات کسانیکه کارت یا کد دارند اجازه ی دسترسی دارند.

دستگاه کنترل دسترسی چند خروجی : به عنوان مثال حسابدارانی که در طبقه پنج کار می کنند فقط به همان طبقه دسترسی دارند ولی نمی توانند به واحد فنی که در طبقه سوم هست بروند و طبقات عمومی مثل سالن غذا خوری و پارکینگ برای همه در دسترس می باشد.

دستگاه های خاص داری نرم افزارهایی هستند که می توان به گونه ای طراحی کرد که به افراد خاص اجازه می دهد در روزها و زمان های مشخص به طبقات خاص بروند.

به طورکلی هدف استفاده از این دستگاه ؛ افزایش امنیت ساختمان ، مدیریت دسترسی افراد به طبقات و جلوگیری از استهلاک بی مورد آسانسور می باشد.

 

#شستی #شستی_آسانسور # مدیا #آسانسور #قطعات آسانسور #خرید آسانسور #کنترل دسترسی #تردد #پنل

 

 

دستگاه کنترل دسترسی VAX203

 

سیستم کنترل دسترسی(محدود سازی آسانسور یا اکسسوری)

 

مبتنی بر تکنولوژی بازشناسایی رادیویی یا به اختصار RFID می باشد. سیستم های مبتنی برRFID سامانه های شناسایی بیسیمی هستند که قادر به تبادل داده ها با برقراری ارتباط بین تگ با یک دستگاه خواننده READER می باشد. این ارتباط از طریق سیگنال الکترونیکی و الکترومغناطیسی برقرار شده که برای شناسایی نیازی به ارتباط تماسی ندارند. امروزه با به کارگیری این تکنولوژی در پنل های شستی آسانسور دیگرنیازی به سوئیچ آلفا یا به عبارتی قفل و کلیدهای منسوخ قدیمی برای کنترل تردد آسانسورها نمی باشد.

شرکت مدیا با استفاده از این تکنولوژی سیستم های مختلف به روز و مدرنی طراحی و تولید کرده که سطوح مختلفی از مدیریت روی ترددها را در آسانسور با اهداف زیر فراهم می آورد:

  1. افزایش امنیت ساختمان

  2. مدیریت دسترسی افراد به طبقات

  3. جلوگیری از استهلاک بی مورد آسانسور

از مهمترین ویژگی های VAX203 می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. علاوه بر شناسایی با کارت یا جاسوئیچی ، می توان با وارد کردن یک رمز ۴ رقمی تعریف شده روی کیبرد تاچ آن ، امکان آزاد نمودن دسترسی را ایجاد کرد. این مزیت باعث می شود در صورت همراه نداشتن کارت یا تگ در صورت اطلاع از رمز به طبقات محدود شده ، امکان دسترسی داشت.
  2. این دستگاه به تنهایی قابلیت مد مهمان” BY PASS “را نداشته و در صورت محدود کردن طبقات با این دستگاه تنها تکنسین آسانسور می تواند طبقات را به حالت دسترسی آزاد برگرداند ولی با استفاده از یک سوئیچ RUN-Stop یا Remote Controlمی توان قابلیت مد میهمان را برای آن ایجاد کرد.

شستی های آسانسور تولیدی مدیـــا MEDIA

سیستم کنترل دسترسی (محدود سازی آسانسور)

سیستم کنترل دسترسی(محدود سازی آسانسور): VAX201, VAX202

مبتنی بر تکنولوژی بازشناسایی رادیویی یا به اختصار RFID می باشد. سیستم های مبتنی برRFID سامانه های شناسایی بیسیمی هستند که قادر به تبادل داده ها با برقراری ارتباط بین تگ با یک دستگاه خواننده READER می باشد. این ارتباط از طریق سیگنال الکترونیکی و الکترومغناطیسی برقرار شده که برای شناسایی نیازی به ارتباط تماسی ندارند. امروزه با به کارگیری این تکنولوژی در پنل های شستی آسانسور دیگرنیازی به سوئیچ آلفا یا به عبارتی قفل و کلیدهای منسوخ قدیمی برای کنترل تردد آسانسورها نمی باشد.

شرکت مدیا با استفاده از این تکنولوژی سیستم های مختلف به روز و مدرنی طراحی و تولید کرده که سطوح مختلفی از مدیریت روی ترددها را در آسانسور با اهداف زیر فراهم می آورد:

۱-افزایش امنیت ساختمان

۲-مدیریت دسترسی افراد به طبقات

۳-جلوگیری از استهلاک بی مورد آسانسور

 

 

یکی از ساده ترین سیستم های محدودسازی آسانسور مبتنی برRFID سیستم کنترل دسترسی تک خروجی آسانسور می باشد که دارای یک خروجی فعال با GND است؛ که به دو صورت زیر قابل استفاده می باشد:

-۱جایگزین پوش باتن روی پنل شستی طبقه یا کابین

-۲با یک یا گروهی از پوش باتن های آسانسور ، روی پنل کابین یا طبقه سری می گردد.

 

استفاده از روش دوم مزیت بسیار خوبی دارد که اصطلاحاً به آن قابلیت مد مهمان یا به عبارتی BYPASS کردن سیستم می گویند. این قابلیت به ترتیبی می باشد که اگر بنا به هر دلیلی ساکنین ساختمان بخواهند سیستم کنترل دسترس آسانسور را موقتاً ازمدار خارج کنند تا کلیدها بدون نشان دادن تگ قابل استفاده باشند ، بدون نیاز به تکنسین آسانسور می توانند با استفاده از کارت مستر(کارت تنظیمات) دستگاه را از مدارخارج نموده و کلیدهای متصل به آن آماده فرمان گرفتن شوند. این دستگاه متناسب با شرایط نویز و شوک های الکترونیکی و الکترومغناطیسی موجود در سیستم ۳فاز آسانسور طراحی شده است که نسبت به نمونه های وارداتی و یا تولید داخل، ازعملکرد بسیار مناسب تری برخورداراست و توسط شرکت مدیا به مدت ۳سال دارای گارانتی تعویض می باشد.

 

همچنین این دستگاه دارای بازرصوتی و LED”” نشانگر دورنگ سبز-قرمز است که به کاربرکمک می کند به سهولت تنظیمات دستگاه را با استفاده از بروشور راهنما انجام دهد. دستگاه کنترل دسترسی قادر است به راحتی کارت یا جاسوئیچی را از فاصله ۵ سانتی متری تشخیص دهد و برخلاف دستگاه های غیراستاندارد موجود در بازار که بعضاً برای آسانسور هم طراحی نگردیده اند از طول عمربسیار بالاتری برخوردار است. این دستگاه قابلیت شناسایی ۵۰۰ کارت مجزا را در حافظه خود دارد.

محاسبات بار آسانسور در ساختمان

اعمال بارها نه فقط برای آسانسور بلکه برای تمام موارد بایستی منطبق بر واقعیت (حداقل نزدیک به واقعیت) باشد. اگر دال زیر موتور به طبقه بام اتصال داشته باشد، بار زنده و مرده باید به این تراز اعمال شود ولیکن در اغلب اوقات بار آن بر روی نبشی‌کشی‌های قائم گوشه آسانسور اعمال می‌شود. . در این حالت اگر سختی محوری نبشی‌ها قابل ملاحظه باشد، بیشتر بار ثقلی آسانسور از طریق آنها به پی منتقل شده و اثر کمی در طبقات به اتصالات این نبشی‌ها در طبقات تحمیل می‌شود. اولین نکته برای اجرای آهن کشی آسانسور محل قرار گرفتن پلیت‌ها از طرف کارفرما می‌باشد ، کارفرما می‌بایست هنگام بتن ریزی سقف‌ها محل قرار گیری پلیت‌ها را که مختص اتصال ستونها به طبقات است، تعبیه نماید. عموما قرارگیری پلیت های بهتر است به جای حالت سپری،  روی سقف و چهار گوشه چاه آسانسور نصب گردد چرا که در این حالت به خوبی وزن وارده از ستون را تحمل می‌نماید. پس کارفرما هنگام بتن ریزی سقفها می بایست جهت جلوگیری از دوباره کاری ها و هدر رفتن هزینه ها با یک شرکت آسانسوری در این مورد مشورت نماید.

بصورت محافظه کارانه می‌توان سهمیه نیروی هر ستون (نبشی کشی‌های کنار چاله) را بین طبقات به نسبت برابر در چهار گوشه چاله آسانسور بصورت یک بار متمرکز اعمال نمود. مقدار این بار در اغلب اوقات عدد قابل ملاحظه‌ای نبوده و اثری در طراحی المان‌های اطراف چاله ندارد.

در ادامه مطلب قصد داریم به حزئیات بیشتری در خصوص نحوه ی اعمال بار آسانسور و نکات مربوطه در Etabs و SAFE بپردازیم:

مقدار بار بستگی به نوع آسانسور انتخابی دارد.برای بدست آوردن وزن آسانسور با توجه به ظرفیت آن بایستی به جدول شماره ۱ پیوست ۲ مبحث پانزدهم مقررات ملی ساختمان ( آسانسور ها و پله برقی ) مراجعه بنمایید .بر اساس بندی در همین آیین نامه بایستی کلیه نیروی های وارده به سازه بر اثر آسانسور برای لحاظ نمودن ضربه های دینامیکی ۱۰۰% افزایش یابد. البته این بار نسبت به بقیه بارهای وارد بر سازه زیاد نیست . میزان بار زنده برابر ۴۰۰ و میزان بار مرده توسط مشخصات فنی شرکت سازنده مشخص میشه که میشه بصورت عمومی برای ساختمانهای ۵ طبقه ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلو در نظر گرفت و این بارها به نبشی ها و از اونجا به چاله آسانسور انتقال پیدا میکنند. و در نهایت بار آسانسور را باید تنها به صورت ۴ بار متمرکز به ستون های دور باکس آسانسور (نبشی ها) در طبقه آخر (خرپشته)اعمال نمود. معمولا بار آسانسور به میزان ۱٫۵ تن و با اعمال ضریب ضربه ۲ اعمال میگردد.

نحوه انتقال بار آسانسور:

در عمل نیروی آسانسور بین تیر هایی که در اطراف داکت قرار داده می شوند و شاستی آسانسور هم به این تیر ها متصل می گردد منتقل می گردد اما از لحاظ فنی در اطاقک آسانسور تکیه گاه هایی که در اطراف حفره آسانسور قرار دارند و نیروی وزن اطاقک به این تکیه گاه ها وارد می شود نیروی کلی را تحمل می نمایند آسانسورهای معمولی از چهار عدد نبشی برای دور باکس آسانسور استفاده میشود. این نبشی ها در تراز طبقات به تیرهای سقف مهار میگردند.

 

اتصال آسانسور به سازه:

سازه آسانسور تنها از یک وجه به سازه اصلی متصل است. برای طراحی اتصالات آسانسور جدولی داریم که مثلاً میگه اگه ظرفیت آسانسور ما ۶ یا ۸ نفره هست از چه نبشی ، از چه ریل راهنمایی ، از چه براکتی و … استفاده کنیم.در مورد نحوه اتصال : بصورت عمومی در ساختمانهای بتنی با قرار دادن plate توی تیر یا هر جایی که قابلیت اتصال داره بوسیله شاخک هایی نبشی های آسانسور رو به اونها جوش میکنند .نبشی فقط نقش ریل دارد و باربر نیست.سازه آسانسور به مهاربند نیاز ندارد یک دیافراگم داریم با باری محوری که توسط کابل تحمل میشود و به تیر های دور باکس واقع در خرپشته وارد منتقل میشود.

معمولا از مدل سازی اثر اسانسور در etabs صرف نظر میشود .چون سازه آسانسور کاملا جدا از سازه می باشد بهتر است فونداسیون آن نیز بصورت جداگانه طراحی شود. چاله آسانسور باید در تمامی موارد تعبیه گردد و در طراحی پی باید محل چاله آسانسور در نظر گرفته شود.

 

 نحوه مدل کردن چاله آسانسور در SAFE :

چاله آسانسور در نرم افزار Safe تنها یه صورت یک بازشو تعریف شده و با توجه به سادگی طراحی دستی ان امکان پذیر است. همچنین در پی های گسترده با تنظیمات در بخش Detailing می توان آرماتورهای گوشه های باز شو را مطابق ایین نامه بدست آورد .چون نرم افزار SAFE قادر به طراحی در حالتی که در پی اختلاف تراز وجود دارد، نیست و سطح را در یک تراز در نظر می گیرد…شاید بهترین راه طراحی دستی چاله آسانسور باشد، ولی چون چاله آسانسور ابعاد کوچکی دارد می توان عملکرد آن را با پی یکنواخت در نظر گرفت و پی را کلا در یک تراز طراحی کرد….اگر ابعاد چاله آسانسور بزرگ باشد به صورتی که عملکرد آن مجزا از پی باشد می توان چاله را به صورت یک پی مجزا در نرم افزار مدل و طراحی کرد.

شاخص طبقات آسانسور

شاخص طبقات

شاخص طبقات معرف طبقات می باشند که با عدد و حروف نمایش داده می شوند و باید با اعداد و حروفی که نمایشگر پنل نشان می دهد مطابقت داشته باشند.

حروفی که به صورت معمول برای شاخص طبقات استفاده می شوند به شرح زیر می باشند:

 

طبقه هم کف:

طبقه همکف را معمولاً با شاخص G  نمایش می دهند که مخفف Ground Floor یا طبقه همکف می باشد. معمولاً در کشورهای اروپایی به جای G  از ۰ استفاده می کنند.

طبق استاندارد EN81-70 مجموعه استانداردی برای طبقه همکف وجود دارد که ملزم می کند کلید این طبقه متفاوت و با نور و یا رینگ سبز باشد. به این دلیل است که نشان دهنده طبقه خروج باشد.

در برخی کشورهای آمریکایی به جای رنگ سبز از علامت ستاره کنار G استفاده می کنند که به معنای خروجی اصلی و یا لابی می باشد.

در سایر کشورها بسته به زبان مادری از مخفف حرف خروج استفاده می کنند:

  • BG(Dutch): begane grond (lit. “walked-upon ground”)    هلندی
  • BV (Swedish): Bottenvåning (“ground floor”) سوئدی
  • D(Indonesia): dasar/lantai dasar (“ground floor”) اندونزیایی
  • E(Germany): Erdgeschoss (“ground floor”), (Swedish): Entrévåning (“Entrance floor”) آلمانی
  • PB(Spain): planta baja or planta baixa (“bottom floor”) اسپانیایی
  • PT(Italy): piano terra (lit. “ground floor”) ایتالیایی
  • RC(France): rez-de-chaussée (“street level”), (Portuguese): rés-do-chão (“ground floor”) فرانسوی  
  • (Danish): Stuen (“ground floor”) دانمارکی
  • (Brazil): Térreo (Ground) برزیلی
  • P,PK (Finland) Pohjakerros (“ground floor”) فنلاندی
  • ι(Greece): ισόγειο (“ground floor”)   یونانی
  • F(Hungary): Földszint (“ground level”) مجارستانی
  • P(Czech Republic and Slovakia): Přízemí (Czech), Prízemie (Slovak)  جمهوری چک

این عکس متعلق به گروه ThyssenKrupp می باشد که ۱ را با ستاره نشاندار کرده اند که به معنای خروج اصلی می باشد.

 

طبقه منفی:

طبقات با اعداد منفی به طبقاتی اطلاق می شوند که در زیر طبقه همکف قرار می گیرند. گاهی طبقه منفی جایگزینی برای  شاخص زیر زمین (B) و یا پارکینگ (P) می باشد.

شاخص A :

شاخص A مخفف کلمه  Additional   به معنای اضافی می باشد. معمولاً در ساختمان های که طبقات انشعاب دار دارند استفاده می شود؛ مثلاً  3A به معنای طیقه سوم اضافی می باشد. همچنین در برخی کشورها که معتقدند برخی از اعداد خوش یمن نیستند به جای عدد مد نظر از A استفاده می کنند.   مثلاً در چین بیشتر ساختمان ها عدد ۴ که به معنای مرگ می باشد را حذف می کنند. در کل استفاده از این حرف رایج نیست.

 

 

زیر زمین (شاخص  B )

این شاخص مخفف Basement به معنای زیر زمین است. زیر زمین در زیر طبقه همکف و یا در زیر پارکینگ قرار می گیرد.

در سایر کشورها بسته به زبان مادری از مخفف حرف زیر زمین استفاده می کنند:

  • K: Keller (German), Kelder (Dutch/Estonian), Kælder (Danish), Kjeller (Norwegian), Källare (Swedish), Kellari (Finnish) آلمانی، دانمارکی، نروژی، سوئدی، فنلاندی
  • T: Tiefgeschoss (German “Deep floor”) آلمانی
  • S(Spain): Sótano اسپانیایی
  • SS (France): Sous-sol (Portuguese): Subssolo فرانسوی/ پرتغالی
  • P:Porão (Portugese), Piwnica (Polish) پرتغالی/ لهستانی
  • U(G)(Germany): Untergeschoss (“Underfloor”) آلمانی
  • П: Подземный (Russian), Падвал (Belarussian), Підвал (Ukrainian ) روسی/ بلاروسی/ اوکراینی
  • М (Bulgaria): Мазе بلغارستانی
  • υ(Greece): υπόγειο یونانی
  • A(Hungary): Alagsor (“Basement”) مجارستانی
  • P(Hungary): Pince (“Cellar”), may even be placed below the A مجارستانی
  • S(Czech Republic and Slovakia): Suterén جمهوری چک و اسلواکی

 

کلید آسانسور مدل M111

 

لابی (شاخص L )

شاخص L یا LB مخفف کلمه Lobby   ( به معنی لابی)  و یا Level (به معنی طبقه) می باشد که در صورت استفاده از شاخص L به معنی طبقه سایر طبقات

L1, L2, L3 , …. نشان داده می شوند ولی به طور معمول از شاخص L به جهت طبقه ای که لابی قرار دارد استفاده می شود.

در مواردی دیگر؛ شاخص  LL که مخفف Lower Lobby یا  Lower Level به معنای طبقه زیرین لابی یا طبقه زیر می باشد و یا UL که مخفف  Upper Lobby یا Upper Level که به معنای طبقه بالای لابی و یا طبقه بالا می باشد؛ استفاده شده است. این نوع از نامگذاری طبقات معمولاً در فروشگاه های تجاری، فروشگاه های کوچک و یا سوپرمارکت ها استفاده می گردد.

مخفف دیگر برای کلمه ی لابی ML است که بر گرفته از کلمه Main Lobby  به معنای لابی اصلی می باشد،  که در فروشگاه های تجاری، فروشگاه های کوچک و یا سوپر مارکت هایی که از UL و LL استفاده می کنند معمولاً از ML جهت نشان دادن خروجی اصلی استفاده می کنند.

 

نیم طبقه (  شاخص  M)  

شاخص M یا MZ مخفف کلمه Mezzanine به معنای نیم طبقه می باشد. طبقه ای که بین دو طبقه اصلی قرار می گیرد نیم طبقه نام دارد.

 

پارکینگ ( طبقه  P)

شاخص P مخفف کلمه Parking به معنی پارکینگ می باشد. اکثراً در ساختمان ها از شاخص P  برای پارکینگ استفاده می شود یعنی طبقه ای که ماشین ها در آن پارک می گردند. اگر ساختمانی دارای چند طبقه پارکینگ باشد با P1، P2 ،  P3 و …. نشان می دهند. در کشورهای آمریکایی ممکن است از شاخص CP که مخفف Car Park به معنی پارکینگ می باشد استفاده می کنند.

همچنین شاخص P برای طبقاتی که با این حرف شروع می شوند استفاده می شود؛ مانند Pool به معنی استخر (در برخی ساختمان ها یا هتل هایی که استخر دارند آن طبقه را با P نمایش می دهند.)، Podium به معنی لژ (معمولاً در سالن های نمایش که دارای بالکن (لژ نمایش) هستند و در ساختمان هایی که لژ در طبقه بالای همکف قرار می گیرند استفاده می شود) ، Platform به معنی سکو (معمولاً در ایستگاه قطار استفاده می شود).

 

پشت بام (شاخص R)

معمولاً پشت بام را با شاخص R که برگرفته از کلمه Roof  است نشان می دهند . همچنین از شاخص RG مخفف Roof Garden روف گاردن هم استفاده می کنند ولی به طور معمول شاخص مورد استفاده R  می باشد.

 

سایر شاخص های غیر عددی که برای نامگذاری طبقات استفاده می شوند:

شاخص C : مخفف کلمه Concourse  به معنی محل اجتماع می باشد که معمولاً در برخی از سالن های قطار و یا عرشه های دو طبقه استفاده می گردد.

شاخص D : مخفف کلمه Deck به معنی عرشه می باشد. گاهی جایگزینی برای Podium لژ و یا Footbridge پل عابر پیاده (که در ایستگاه قطار وجود دارد) مورد استفاده است.

شاخص F/FB : مخفف کلمه Footbridge به معنای پل عابر پیاده است ، به جهت تشخیص سریع در ایستگاه های مترو یا قطار مورد استفاده قرار می گیرد.

شاخص H  : مخفف کلمه Helipad به معنی هلیپاد یعنی محل نشست هلیپاد می باشد.

شاخص PH : مخفف کلمه Penthouse به معنی پنت هاوس می باشد.

شاخص S یا SL : مخفف Street Level به معنی طبقه خیابان می باشد که معمولاً در ایستگاه قطار، مترو مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین ممکن است در ساختمان های اسپا که برگرفته از Stand for Spa می باشد مورد استفاده قرار می گیرد.

شاخص T : مخفف Terrace به معنی تراس یا بالکن می باشد. همچنین گاهی در آسانسورهایی که برای ایستگاه های قطار یا مترو از شاخص T مخفف Transfer to Railway Station به معنی انتقال به ایستگاه قطار استفاده می کنند.

 

آسانسور خودرو بر

آسانسور خودرو

آسانسور خودرو؛ خودرو را بسته به نوع بالابر با سرنشین و یا بدون سرنشین جا به جا می کند.

بالابرهای خودرو که خودرو را بدون سرنشین جا به جا می کنند معمولاً برای پارکینگ های عمومی مورد استفاده قرار می گیرند.

بالابرهای خودرو که خودرو را با سرنشین جا به جا می کنند معمولاً در برخی از مجتمع های تجاری و یا ساختمان های مسکونی لوکس مورد استفاده قرار می گیرند. در این نوع بالابرها باید یک استاندارد بر طبق طول، عرض و وزن ماشین در نظر گرفته شود و بر اساس همین ویژگی‌ها آسانسور ساخته می شود. همچنین ارتفاع قرار گیری کلیدهای پنل باید در حدی باشد که راننده بدون پیاده شدن از ماشین بتواند به کلید آسانسور دسترسی داشته باشد. بر اساس استاندارد تنظیم آسانسور، به عنوان یک الزام قانونی، درب اتوماتیک آسانسور باید داخل بالابر قرار گیرد.