CANBus چیست؟
CANBus (شبکه منطقه کنترلر) (Controller Area Network) یک استاندارد اتوبوس وسیله نقلیه است که به دستگاه های هوشمند اجازه می دهد تا از طریق یک پروتکل مبتنی بر پیام قوی و کم هزینه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. CAN توسط رابرت بوش در سال ۱۹۸۶ توسعه یافت و در ابتدا برای سیم کشی برق چندگانه در داخل خودروها به منظور صرفه جویی در مصرف مس طراحی شد، اما اکنون در بسیاری از کاربردهای دیگر مانند صنعت آسانسور استفاده می شود.
CANBus چگونه کار می کند؟
آیا با شبکه های سنتی تفاوت دارد؟
برخلاف شبکههای سنتی مانند USB یا اترنت، CAN بلوکهای بزرگی از دادهها را از گره A به گره B تحت نظارت یک گذرگاه مرکزی ارسال نمیکند. در یک شبکه CAN، بسیاری از پیامهای کوتاه مانند دما یا RPM به کل شبکه پخش میشوند، که به این معنی است که در هر گره یا ECU سیستم یکپارچگی داده وجود دارد.
مزایای کلیدی CANBus چیست؟
هزینه کم: دستگاه ها/گره ها از طریق یک رابط CAN ارتباط برقرار می کنند نه از طریق خطوط سیگنال آنالوگ مستقیم، بنابراین، خطاهای سیم کشی و هزینه را کاهش می دهند.
متمرکز: سیستم گذرگاه CAN امکان تشخیص و پیکربندی خطای مرکزی را در همه دستگاه ها/گره ها فراهم می کند.
مقاوم: این سیستم دارای یک لایه فیزیکی قوی است که برای نویز بالا و سایر محیط های چالش برانگیز طراحی شده است. انتقال سیگنال قوی را فراهم می کند و در عین حال معماری شبکه انعطاف پذیری را به کاربر ارائه می دهد که طیفی از نرخ های داده را ارائه می دهد.
کارآمد: پیامهای CAN از طریق شناسهها اولویتبندی میشوند تا شناسههای دارای اولویت بدون وقفه باشند.
انعطافپذیر: هر دستگاه/گره حاوی یک تراشه برای دریافت همه پیامهای ارسالشده است، به منظور تصمیمگیری درباره ارتباط و عمل بر اساس آن – این امکان اصلاح و گنجاندن گرههای اضافی را آسان میکند.
معماری CAN
CAN یک استاندارد اتوبوس چند سریال برای اتصال گره ها است. دو یا چند گره در شبکه CAN برای برقراری ارتباط مورد نیاز است.
پیچیدگی گره می تواند از یک دستگاه I/O ساده تا یک کامپیوتر تعبیه شده با رابط CAN و نرم افزار پیچیده متغیر باشد.
گره همچنین ممکن است دروازه ای باشد که به رایانه استاندارد اجازه می دهد از طریق یک پورت USB یا اترنت با دستگاه های موجود در شبکه CAN ارتباط برقرار کند.
محدودیت های CANBus
CAN اساس ارتباط را فراهم می کند اما چیز بیشتری را فراهم نمی کند. استاندارد CAN نحوه مدیریت پیام های بزرگتر از ۸ بایت یا نحوه رمزگشایی داده های خام را مشخص نمی کند. مجموعهای از پروتکلهای استاندارد برای تعریف بیشتر نحوه ارتباط دادهها بین گرهها در یک شبکه مشخص وجود دارد. CANOpen نمونه ای از استانداردهای رایج است که به طور گسترده در اتوماسیون صنعتی و کاربردهای آسانسور استفاده می شود.
آینده CANBus
با ظهور محاسبات ابری و اینترنت اشیا (IoT)، پذیرش CANBus در تمام صنایع مربوطه از جمله صنعت آسانسور افزایش مییابد که در آن دادههای حسگرهای واقع در چاه آسانسور و کابین، دادههایی را فراهم میکنند که امکان نگهداری پیشبینیکننده و پیشگیرانه را فراهم میکند.
ایمنی کودک در آسانسور
آسانسور یکی از ایمن ترین اشکال حمل و نقل هستند به شرط اینکه به درستی نصب شده و به طور منظم و کامل نگهداری شوند. با این حال، هر ساله بسیاری از کودکان در آسانسور آسیب می بینند یا کشته می شوند. کودکان خردسال، به ویژه آنهایی که کمتر از ۵ سال سن دارند، اغلب فاقد قدرت، هماهنگی، تعادل و رفلکسهای محافظتی برای جلوگیری از آسیب هستند. کودکان اغلب سعی می کنند از بزرگسالان تقلید کنند و بنابراین مهم است که والدین و سرپرستان رفتار مناسب از خود نشان دهند. اگرچه بسیاری از آسانسورها شامل تجهیزات ایمنی هستند که برای به حداقل رساندن این حوادث طراحی شده اند، اما بسته به مقررات منطقه، همیشه اینطور نیست، به خصوص در تاسیسات قدیمی. شایع ترین آسیب این است که درهای آسانسور روی قسمتی از بدن مانند انگشت، دست یا بازو بسته می شوند.
در اینجا نکات ساده ای وجود دارد که والدین و سرپرستان باید هنگام استفاده از آسانسور برای کمک به حفظ ایمنی کودکان رعایت کنند.
قبل از سواری…
به فرزندان خود در مورد خطرات احتمالی آموزش دهید، مطمئن شوید که آنها بازی نمی کنند، دست نمی زنند یا به درها تکیه نمی کنند
به کودکان یادآوری کنید که در مواقع اضطراری، مثلاً در صورت وقوع آتش سوزی، زلزله یا خاموشی، باید از پله ها بروند.
رفتار خوب خود را الگوبرداری کنید و از دست یا پا برای متوقف کردن درب بسته شده استفاده نکنید، یا برای ورود به شکاف بسته شده بدوید.
در حین سواری…
در طول سفر مراقب فرزندان خود باشید
از درها دور بمانید
وقتی حادثه رخ می دهد…
دکمه زنگ/تماس را فشار دهید یا از اینترکام استفاده کنید
در صورت امکان نرده و تلفن را برای کمک نگه دارید
آرام بمانید و تا رسیدن کمک های واجد شرایط در آسانسور بمانید
این نکات تا حد زیادی عقل سلیم است و ممکن است برای بزرگسالان آسان باشد اما برای کودکان می تواند ترسناک و گیج کننده باشد. در هنگام استفاده از آسانسور مهم است که این نکات را در نظر داشته باشید.
شش مزیت آسانسور هوشمند
وقتی مردم به یک «ساختمان هوشمند» فکر میکنند، اغلب به فناوری فکر میکنند که به شما کمک میکند مواردی مانند گرمایش، چراغها، حتی سطح اشغال را نظارت و کنترل کنید. اما بسیاری از مردم نمی دانند که فناوری هوشمند برای آسانسور نیز در دسترس است.
رونق فناوری ساختمان های هوشمند
پذیرش فناوری ساختمانهای هوشمند در سالهای اخیر رونق گرفته است و انتظار میرود این روند ادامه پیدا کند. این خیلی تعجب آور نیست؛ مدیران ساختمان و تأسیسات از روشی که فناوری ساختمان هوشمند به آنها کمک میکند تا در نقشهای معمولاً پرمشغله خود با کمک به اجرای روان ساختمانها برتری پیدا کنند، قدردانی میکنند.
سیستم های گرمایش و روشنایی هوشمند سریعتر به کار گرفته شده اند، اما آگاهی از سیستم های آسانسور هوشمند در حال افزایش است. طبق آمار Fortune Business Insights، اندازه بازار جهانی آسانسور هوشمند ۱۸.۷۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۹ بود و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۲۷ به ۳۸.۲۷ میلیارد دلار برسد.
سیستم های آسانسور هوشمند نه تنها بینشی را در مورد یک “نقطه تاریک” مدیریت ساختمان ارائه می دهند، بلکه بهترین آنها را می توان در زیرساخت آسانسور موجود نیز به روز کرد. این بدان معناست که برای دسترسی به این سطح از داده ها نیازی به تعمیرات اساسی آسانسورهای خود ندارید.
صرفه جویی در هزینه ها:
روشهای مختلفی وجود دارد که سیستمهای آسانسور هوشمند به صرفهجویی در هزینه و بازپرداخت سریع اولین هزینه کمک میکنند.
به عنوان مثال، سیستمهای نظارت بر آسانسور به شما کمک میکنند تشخیص دهید که آیا از برخی آسانسورها بیشتر از بقیه استفاده میشود یا خیر. این می تواند به شما کمک کند تا برنامه های تعمیر و نگهداری خود را به طور موثر برنامه ریزی کنید و تاکید بیشتری بر آسانسورهای پرمصرف داشته باشید تا هزینه های غیرمنتظره خرابی قطعه را کاهش دهید. آنها همچنین به شما کمک می کنند تا افراد را به طور موثرتری در ساختمان خود جابجا کنید و آنها را به آسانسورهایی که کمتر استفاده می شوند نشان می دهند تا ازدحام در مناطق خاصی کاهش یابد.
یکی از مزایای آسانسورهای هوشمند، ماژولار بودن آن است. نیازی به سرمایهگذاری در بستههای پر از دستگاههایی که قرار نیست استفاده کنید وجود ندارد. در عوض، آسانسور هوشمند به این معنی است که می توانید فقط روی داده هایی که نیاز دارید سرمایه گذاری کنید. و اگر بعداً تصمیم گرفتید که از آن لایه اضافی داده بهره مند شوید، اضافه کردن آن به سیستم موجود آسان است.
مدیریت راحت تر
توانایی انجام نظارت و آزمایش از راه دور در زمان واقعی سیستم های آسانسور شاید بزرگترین مزیت فناوری آسانسور هوشمند باشد. این مزیت برای مدیران تسهیلات با چندین ساختمان و سیستم آسانسور برای نظارت عالی است! دیگر نیازی به سفر برای بررسی این سیستم ها نیست یا منتظر شنیدن یک عیب از یک کاربر ساختمان نیست. فوراً متوجه خواهید شد.
نظارت از راه دور شما را از هر گونه مشکل آگاه می کند و همچنین تماشای کارکرد آسانسور را در زمان واقعی آسان می کند. تست از راه دور به شما کمک میکند تا خودتان یک عیب را ببینید. این تستها همچنین میتوانند در زمانهای ساکتتر برای آسانسور برنامهریزی شوند تا در استفاده روزانه اختلال ایجاد نکنند. از طرف دیگر، دستگاههایی مانند Lift Hawk ما حتی میتوانند این تستها را قبل از زمانهای شلوغ بهطور مستقل انجام دهند. در هر صورت، به شناسایی عیوب کمک می کند و به شما فرصتی می دهد تا قبل از یک دوره پر ترافیک، آنها را تعمیر کنید.
افزایش قابلیت اطمینان
به راحتی می توان دید که چگونه تست و نظارت از راه دور می تواند میزان زمان کار را برای سیستم های بالابر افزایش دهد، زیرا هر مشکلی را می توان به سرعت حل کرد. افزایش دید استفاده از آسانسور همچنین می تواند به شما کمک کند زمان تعمیر سیستم آسانسور را ارزیابی کنید.
به عنوان مثال، آیا یک آسانسور به طور غیرمنتظره ای در چند ماه گذشته بسیار شلوغ شده است؟ یا ساکت تر شده؟ با در دست داشتن این دادهها، میتوانید به پیشبینی بهتر زمانی کمک کنید که به کسی برای سرویس آسانسور شما نیاز دارید یا اینکه چه زمانی ممکن است یک قطعه به پایان عمر خود برسد. همه اینها منجر به افزایش زمان کارکرد سیستم بالابر شما در طول سال می شود و قابلیت اطمینان را بهبود می بخشد.
صرفه جویی در زمان
داشتن قابلیت نظارت از راه دور و تست بالابرها زمان تلف شده را تا حد زیادی کاهش می دهد. قبلاً اشاره کردیم که چگونه یک سیستم آسانسور هوشمند میتواند در زمان (و هزینههای) مهندس آسانسور از حضور در زنگ هشدار اشتباه صرفهجویی کند. اما همچنین می تواند در وقت مدیر ساختمان نیز صرفه جویی کند.
به عنوان مثال، یک بالابر معیوب میتواند در حالی که شما برای تعمیرات هماهنگ میکنید، تحویل در پایین شفت ضعیف شود یا بدتر از آن، تحویل به سادگی باقی میماند. پس از آن یک مدیر ساختمان باید ترتیبی دهد که فرد دیگری آن را در زمانی که آسانسور در نهایت تعمیر شود، جابجا کند. اما اگر سیستم مانیتورینگ آسانسور شما قبل از رسیدن راننده عیب را شناسایی کرد، می توانید با آنها تماس بگیرید و از آنها بخواهید که در زمان بعدی به شما مراجعه کنند و در وقت و ناامیدی همه صرفه جویی کنید.
داشتن قابلیت پرچم گذاری سریع یک سیستم آسانسور ناموفق به این معنی است که کاربران ساختمان شما وقت خود را برای استفاده از بالابر ذکر شده تلف نمی کنند یا بدتر از آن، نمی توانند به نوعی خود را در یک بالابر گیر کنند!
کفشک آسانسور
کفشک ها قطعاتی هستند عمدتا از نوع چدن که روی کابین نصب و متصل کننده کابین به ریل هستند و ریل به کمک کفشک ها باعث خارج نشدن کابین از بینشان میشود.کفشک ها در دو نوع لغزشی و غلطکی در بازار به فروش میرسند. کفشک های لغزشی همانطور که از نام آنها مشخص میباشد دارای لنت هایی میباشند که با افتادن دور ریل باعث هدایت کابین میشوند این کفشک ها بعد از مدتی استفاده با اتمام لنت رو به رو هستند و باید لنتشان هر چند وقت یک بار تعویض گردد علاوه بر آن نیاز به روغن کاری مداوم ریل ها توسط روغندان را داردند و اگر به هر دلیلی ریل ها روغن کاری نشده و خشک باشند باعث اتمام زودتره لنت ها و ایجاد صدا در کابین میشود.
کفشک های غلطکی: این نوع کفشک ها که به نام رولر نیز شناخته میشوند دارای سه چرخ متحرک و بلبرینگ هستند که از سه جهت به ریل چسبیده و با اتصال به کابین آنرا هدایت میکنند.کفشک های غلطکی دیگر نیازی به لنت ندارند و لازم نیست هر چند وقت یک بار سرویس شوند و نکته مهم تر اینکه نیازی به روغنکاری ریل نیز ندارند و علاوه بر تمام این موضوعات حرکت کابین را به دلیل چرخیدن روی ریل و نه سر خوردن بسیار بی صدا و روان خواهند کرد.
سیستم کنترل مقصد آسانسور
سیستم کنترل مقصد
برخی از ساختمانها و آسمانخراشها و ، دارای پنل عملیاتی کنترل تردد و مقصد هستند که مسافر قبل از ورود به آسانسور، طبقه ی مدنظر خود را ثبت میکند. این سیستم به آنها اجازه میدهد به جای اینکه همه ی مسافران سوار اولین آسانسوری که درب آن باز می شود شوند، از قبل بدانند منتظر کدام کابین باشند. به این ترتیب، زمان سفر کاهش مییابد زیرا آسانسور توقفهای کمتری را برای مسافران انجام میدهد و رایانه توقفهای مجاور را بین آسانسور های مختلف در بانک اطلاعات توزیع میکند. اگرچه زمان سفر کاهش مییابد، اما زمان انتظار مسافران ممکن است طولانیتر شود، زیرا لزوماً آسانسور بعدی برای حرکت به آنها اختصاص داده نمیشود. در طول دوره اوج کاهش، مزایای کنترل مقصد محدود خواهد شد زیرا مسافران یک مقصد مشترک دارند.
با استفاده از اعزام به مقصد، مسافران با استفاده از صفحهکلید، صفحهنمایش لمسی یا کارت مجاورتی که در لابی قرار دارند، درخواست سفر به طبقه خاصی را میدهند و بلافاصله به کابین آسانسور مناسب هدایت میشوند.
همچنین این سیستم میتواند دسترسی را بهبود بخشد، زیرا یک مسافر دارای اختلال حرکتی میتواند از قبل به کابین آسانسور تعیینشده خود حرکت کند.
در داخل آسانسور دکمه تماس برای فشار دادن وجود ندارد، یا دکمه ها وجود دارند اما نمی توان آنها را فشار داد – به جز دکمه های باز و بسته کردن درب ( DO , DC ) و دکمه هشدار – و نمایشکرفقط طبقات توقف را نشان می دهند.
ایده کنترل مقصد در ابتدا توسط لئو پورت از سیدنی در سال ۱۹۶۱ مطرح شد، اما در آن زمان کنترلکنندههای آسانسور در رلهها پیادهسازی شدند و قادر به بهینهسازی عملکرد تخصیص کنترل مقصد نبودند.
این سیستم برای اولین بار توسط Schindler Elevator در سال ۱۹۹۲ با عنوان Miconic 10 پیشگام شد. سازندگان چنین سیستم هایی ادعا می کنند که میانگین زمان سفر را می توان تا ۳۰% کاهش داد.
با این حال، بهبود عملکرد را نمی توان تعمیم داد زیرا مزایا و محدودیت های سیستم به عوامل زیادی بستگی دارد.[ یک مشکل این است که سیستم در معرض بازی است. گاهی اوقات یک نفر برای گروه زیادی از افراد که به همان طبقه می روند وارد مقصد می شود. الگوریتم دیسپاچینگ معمولاً قادر به پاسخگویی کامل به تغییرات نیست، و افرادی که دیرتر وارد می شوند ممکن است آسانسوری را که به آن اختصاص داده شده است، از قبل پر کنند. همچنین، گاهی اوقات، یک نفر ممکن است چندین بار مقصد را فشار دهد این باعث می شود که رایانه فکر کند چندین نفر منتظر هستند و آسانسور های خالی را برای خدمت به این یک نفر اختصاص می دهد.
برای جلوگیری از این مشکل، در یکی از اجرای کنترل مقصد، به هر کاربر یک کارت RFID برای شناسایی و ردیابی داده میشود تا سیستم از هر تماس کاربر اطلاع داشته باشد و اگر مسافر تصمیم به سفر به مقصد دیگری داشته باشد، بتواند اولین تماس را لغو کند. تماس های خالی جدیدترین اختراع حتی میداند که افراد در کجا و چه تعداد در کدام طبقه به دلیل شناسایی آنها، چه به منظور تخلیه ساختمان و چه به دلایل امنیتی، میداند. راه دیگر برای جلوگیری از این موضوع این است که با همه افرادی که از طبقه ای به طبقه دیگر تردد می کنند به عنوان یک گروه برخورد کنیم و تنها یک خودرو برای آن گروه اختصاص دهیم.
کنترلکنندهها همچنین میتوانند سطوح مختلفی از خدمات را بر اساس اطلاعات موجود در کارتهای کلیدی به مسافران ارائه دهند. یک کاربر ( به عنوان مثال مدیر ) با امتیاز بالا ممکن است به نزدیکترین آسانسور موجود اختصاص یابد و همیشه خدمات مستقیم به طبقه خود تضمین شود، و ممکن است آسانسوری با استفاده انحصاری به او اختصاص داده شود. سایر کاربران، مانند افراد معلول، ممکن است دارای ویژگیهای دسترسی مانند زمان باز کردن طولانیتر درب باشند
سیستم های صوتی آسانسور
سیستم های صوتی آسانسور:
آسانسورها ممکن است دارای سیستم های صوتی به عنوان یک کمک دسترسی برای نابینایان باشند. از اوایل دهه ۱۹۸۰، برخی از آسانسورها دارای ترکیب صوتی برای اعلام طبقات و سایر پیامهای ویژه به مسافران هستند.
اکثر آسانسورها دارای صدای زنگ هستند که نشان میدهد آسانسور قبل یا بعد از باز شدن درها بالا میرود یا پایین، معمولاً همراه با روشن شدن نشانگرهای خارجی کابین آسانسور. برای مثال، یک زنگ میتواند نشاندهنده «بالا»، دو زنگ «پایین» باشد
سیستم های ارتباطی آسانسور:
فناوری های ارتباطی (داخلی و خارجی) امکان برقراری ارتباط صوتی در از داخل آسانسور را فراهم می کند تا در مواقع اضطراری با فشار دادن یک دکمه به کارکنان یا خدمات دسترسی پیدا کند.ارتباط با دربان، میز پذیرش یا سرایدار می تواند از گزینه های ارتباطی باشد.به خصوص در سیستم های آسانسوری، تماس سریع با ایستگاه خدمات هائز اهمیت است که فناوری مربوطه برای آن اجتناب ناپذیر است. به عنوان مثال یک رابط به یک سیستم تلفن پاسخ. به شبکه تلفن عمومی این یک درخواست ایدهآل برای دسترسی مستقیم به کارکنان به سادگی با فشار دادن یک دکمه است. این عملکرد را می توان به راحتی با سایر عملکردهای سیستم وابسته به کاربرد مانند پارکینگ، پارکینگ زیرزمینی یا ساختمان های اداری و اداری ترکیب کرد.
